قائل به اين امور حقه نيستند إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بدرستى كه آنان كه ايمان آوردند بر پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله و بر خلافت آل اطهار او و كردند عملهاى ستوده أُولئِكَ اين گروه هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ايشانند بهترين آفريده‌هاى خداى تعالى جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ جزاى ايشان از پروردگار ايشان بهشتهاى است كه معدن نعمتهاى لطيفه‌اند تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ميرود از زير قصور و اشجار آن بهشتها جويهاى آب خالِدِينَ فِيها أَبَداً حالكونى كه جاويد باشند در آن بهشتها هميشه لفظ ابدا براى تأكيد خلود است رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ خوشنود شد خداى تعالى از ايشان و از اعمال نيك ايشان وَ رَضُوا عَنْهُ و خوشنود باشند ايشان از خداى تعالى به دادن ثواب . فى تفسير على بن ابراهيم « قوله تعالى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ يريد رضى اللَّه اعمالهم و رضوا عنه اى رضوا به ثواب اللَّه » ذلِكَ اين جنات عدن و رضاى الهى لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ براى كسى است كه بترسد پروردگار خود را پوشيده نماند كه آيت « إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ » دلالت دارد بر اينكه علما صاحب خشيت‌اند و آيت « ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ » دلالت دارد بر اينكه اين مراتب عاليه براى اهل خشيت است پس ثمرهء اين دو شجرهء طيبه اينست كه جنات عدن و رضاى ربانى حق علماست و علما حقيقة علماى آل محمدند صلوات اللَّه عليه و آله و شيعيان ايشان ازينست كه در احاديث متكرر الورود است كه آيت « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » تا آخر در شأن آل محمد و شيعيان ايشان نازل شده شيخ طايفهء ناجيه رضى اللَّه عنه در كتاب امالى از يعقوب بن ميثم كه از موالى سيد الساجدين عليه الصلاة و السلام بود روايت كرده كه او گفت روزى من به خدمت حضرت امام محمد باقر عليه السّلام رسيدم و گفتم قربانت شوم اى پسر رسول خدا من در كتاب پدر خود ميثم يافتم كه حضرت امير المؤمنين و يعسوب المسلمين عليه الصلاة و السلام به پدر من ميثم فرمود كه دوست دار كسى را كه آل محمد را دوست دارد اگر چه او فاسق زانى باشد و دشمن